kayboluyorum

buna her zaman ihtiyacim oldugunu hissediyorum ama en basindan beri daha cocuk yastan hep icimde yasamisim. kim ogretti nasil ogretti bunu bilmiyorum ama bir turlu dert anlatmayi yapamiyorum sanirim. cok derinlesiyor her sey icerde anlattigim sirada da. sonra bugun oldugu gibi bi gun geliyor, donup bakayim diyorum bak gunlerdir meditasyon enerji ugrasiyorum, o kadar ic ice gecmis duygu var ki karmakarisik, aramak da yordu biliyorum, fakat bunu yapmadigim zaman da hastalik olarak vucudumdan bi sekilde cikiyor. bu halde dahi 1 haftadir midemde sorunlar var. 10 gunu gecti belki daha fazla sayamadim uyuyorum dinleniyorum, alkol almiyorum aylardir, sigarayı az iciyorum, onlarla da ilgisi yok. hala farkinda olmadan o kadar cok sey gommusum ki icime. herkesle ilgili bir seyler var soylemek isteyip soyleyemedigim , ben ne ara bu kadar yaralandim , bu kadar kirildim . sanki su an herkesle konusurken mantikla hareket eden gercekci olan deger verdigi kisilere kendince dogru yolu gostermeye calisirken soylediklerine uymayan birisi ile yaşıyorum bugun. ne olmasi gerektigini biliyorum ama ne yapacak guc ne guclu kalabilecek kuvvet hissetmiyorum. yazik ediyorum kendime. hircinlasmaktan korkuyorum. bu halimden korkuyorum. bunlari acik acik yaziyorum cunku biliyorum ki bunlari yazdiktan sonra olmak istedigim huzurlu kisiye bi adim atacagim yine. yazmasam aglayacagim, aglamazsam kaybolacagim bugun bi adim daha . neden bu kadar kirilganim. nasil oldu da boyle paramparca olmus hissediyorum. bulundugum herhangi bir yere neden ait olmadigimi hissediyorum. cok yoruldum . ben ayaga kalkmaya calistikca esen ufak bi ruzgarin bile tekrar dusurecek duruma getirmesinden gercekten cok yoruldum.